فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت صد و سی و سوم :
ساکت بودم. در خلسه بودم. در بهشت بودم. امشب برایم بهشت بود، بهشتی ابدی. در لحظهی آخر نگاهم به نگاه مات و مبهوت پسر ِ پیرزن افتاد. نگاهی که میشد هم تعجب و هم ناامیدی را در آن خواند. دست راستم را از جیبم درآورده و دست سرد رویا را در دست گرفتم. هر دو با لبخند سری برای پیرزن متعجب تکان داده و رفتیم که پول خریدها را حساب کنیم. دستم را از جیبم درآورده و دستش را گرفته و ولش نکردم. فکر میکردم اگر فقط یÚ

لطفا صبر کنید...

م
1خودش دزدیده چیو بهش خبر می دی احمق 😡😡😡